Tijdens de coronapandemie, alleen en op zichzelf teruggeworpen, ontdekt Eva op zolder een doos vol reisverslagen, foto’s en herinneringen. Wat begint als opruimen, groeit uit tot een innerlijke reis. Terwijl ze haar omzwervingen door drukke steden en verlaten stranden herleest, kijkt ze haar kinderloosheid, twijfels en keuzes recht in de ogen. Ze begint te schrijven over wat was, wat nooit kwam, en wat ze stilletjes altijd verlangde. Langzaam ontdekt ze dat haar leven in het teken stond van aanpassen, pleasen en presteren. Elke reis en elk hoofdstuk brengt haar dichter bij wie ze werkelijk is maar het is pas wanneer ziekte haar tot stilstand dwingt, dat ze wat niet langer past eindelijk durft los te laten.